Foto Hiasan

‘Hachooo!’

Itulah bunyi bersin yang biasa kita dengar dalam filem Barat. Tetapi tahukah anda, bunyi bersin sebenarnya bukan bunyi semula jadi? Ya, ia bukan refleks automatik seperti degupan jantung. Sebaliknya, bunyi bersin adalah tingkah laku yang dipelajari!

Menarik, bukan?

Di Filipina, orang bersin sambil menyebut ‘ha-ching’.

Di Jepun pula, bunyinya ‘hakashun’.

Di negara Barat, ‘achoo’ atau ‘atchoo’ menjadi kegemaran.

Persoalannya… kalau bersin itu sama di seluruh dunia, kenapa bunyinya berbeza?

Jawapannya mudah, kerana kita meniru.

Sejak kecil, kita mendengar orang di sekeliling kita bersin. Tanpa sedar, otak kita menyimpan bunyi itu sebagai ‘cara betul’ untuk bersin. Apabila tiba masanya, kita pun menghasilkan bunyi yang sama. Ia seperti loghat, tetapi versi hidung!

Foto Hiasan

Tetapi, bagaimana pula dengan orang pekak atau bisu? Inilah bahagian paling mengejutkan. Kajian mendapati mereka bersin tanpa bunyi. Mereka tetap bersin dan merasakan sensasi hidung seakan meletup tetapi tanpa ‘achoo’, ‘ha-ching’ atau ‘hakashun’.

Ini membuktikan bahawa bunyi bersin tidak datang secara automatik daripada tubuh, sebaliknya dipelajari melalui pendengaran.

Jadi, adakah anda terfikir bahawa sebenarnya bersin itu sebuah persembahan? Boleh dikatakan begitu! Bersin bukan sekadar refleks fizikal, tetapi juga aksi sosial kecil yang kita pelajari daripada persekitaran.

Mungkin sebab itulah ada orang bersin dengan kuat seolah-olah mahu satu rumah dengar dan ada pula yang bersin senyap-senyap seperti ninja.

Lain negara, lain bunyi bersin.

Lain budaya, lain gaya ‘achoo’.

Jadi lain kali apabila anda bersin, cuba fikir sejenak bahawa bunyi yang keluar daripada mulut anda itu sebenarnya hasil pembelajaran seumur hidup, bukan sekadar reaksi hidung!